The Greatness of the Avatar in Ramayana:രാമായണത്തിലെ അവതാരമാഹാത്മ്യം

ധർമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രചനയുടെ ഉറപ്പും കാവ്യാത്മക സൗന്ദര്യവും നിലനിർത്തുന്നതിനായി രാമായണം അവതാരമാഹാത്മ്യത്തെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഏഴാമത്തെ അവതാരമായ ശ്രീരാമൻ, ഭൂമീദേവിയുടെ യാത്രയും രാക്ഷസന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ച് ധർമരക്ഷിക്കാനുള്ള അപേക്ഷയും കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ അവതാരങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിശധാതോ പ്രവേശനാത് എന്ന ആശയം പ്രകാരം ദേവൻ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാവരിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ധർമരക്ഷണത്തിനായി അദ്ദേഹം തന്റെ അവതാരത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നു. മഹാവിഷ്ണു രാമനായി ജന്മമെടുക്കുമ്പോൾ, അനന്തൻ ലക്ഷ്മണനായി ജനിക്കുന്നു. സാത്വികമായ ഭാവങ്ങൾ നിലനിൽക്കാൻ, താമസഭാവങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള തത്ത്വം ആദികവിയുടെ ബിംബ പ്രതിബിംബ കല്പനയിലൂടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. രാമൻ എന്ന പദത്തിന്റെ അർഥം ആനന്ദിക്കുന്നവനാണ്, ലക്ഷ്മണൻ ലക്ഷണയുക്തനായ പുരുഷനാണ്. രാമഭാവം ലക്ഷ്മണനിൽ എത്തണമെങ്കിൽ, ദേവൻ അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമായ നിയന്ത്രണം വേണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. അനന്തൻ, മഹാവിഷ്ണുവിനെ പോലെ, ലക്ഷ്മണനെ ലക്ഷണയുക്തനാക്കാൻ രാമൻ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നു. ഓരോ ഭക്തനും ലക്ഷണപുരുഷനായി മാറാൻ വേണ്ടിയുള്ള പാഠങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത അവതാരങ്ങളിലൂടെ നൽകുന്നു. ഈ അവതാരങ്ങൾക്ക് അനുബന്ധമായി, മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശംഖ് ഭരതനായും ചക്രം ശത്രുഘ്നനായും ജന്മം എടുക്കുന്നു. ഭരണതന്ത്രജ്ഞന്റെ ഉറച്ച ശബ്ദം ശംഖ് എന്ന അവതാര ബിംബത്തിലൂടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ശത്രുഘ്നൻ അധർമകാരികളായ ശത്രുക്കളുടെ നാശകനാണ്. രാമന്റെ പാദുകമെടുത്ത് ഭരതൻ അയോധ്യയിലേക്ക് യാത്രയാകുമ്പോൾ, രാമന്റെ (മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ) അദൃശ്യ സാന്നിധ്യം അയോധ്യയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ദേവേന്ദ്ര സൂര്യപുത്രന്മാരായ ബാലിയും സുഗ്രീവനും ജന്മം എടുക്കുമ്പോൾ, ജീവിത ധർമ പാഠങ്ങൾ നൽകുന്നു. ദേവന്മാർ വാനരന്മാരായി ജന്മം എടുക്കുന്നു. ശിവബീജത്തിന്റെ പരിണാമമായി വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ ജന്മം എടുക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഉത്തമ ഭക്തൻ എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഉപാധിരഹിതമായ ഭക്തിയാണ് ശരിയായ ജീവിതമാർഗം, ഭക്തിയെന്നാൽ കലവറയില്ലാത്ത സ്നേഹമാണെന്ന സന്ദേശം ഹനുമാനിലൂടെ ആദികവി പകർന്നു നൽകുന്നു. ശ്രീരാമനെയും മറ്റ് അവതാരങ്ങളെയും യുക്തിഭദ്രമായ കെട്ടുറപ്പോടെയും ആലങ്കാരികമായ ബിംബകല്പനകളിലൂടെയും ആദികാവ്യമായ രാമായണത്തിൽ നിബന്ധിക്കുമ്പോൾ, അത് അക്ഷരാർഥത്തിൽ ധർമപ്രതിപാദകാത്മകമായ ഇതിഹാസമായി മാറുന്നു.